Με αφορμή την μνήμη των Μαρτύρων Σέργιου και Βάκχου που σήμερα γιορτάζει η ορθόδοξη εκκλησία θέλω να αναφερθώ στο βιβλίο του Μ. Καραγάτση «Σέργιος και Βάχκος».
Το βιβλίο ξεκινά από την εποχή της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού όπου με εντολή του ανεγέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο ναός των αγίων Σεργίου και Βάκχου. αντλεί την υπόθεσή του δηλαδή από το Βυζάντιο, εξιστορεί όμως συνολικά, άλλοτε σοβαρά και άλλοτε με ευτράπελο τρόπο, δεκατέσσερις αιώνες ζωής του Ελληνισμού, από το 250 μ.Χ. έως το 1948. Οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος δεν ζουν αποσυρμένοι στη μακαριότητα του Παραδείσου αλλά αντίθετα, από τον περικαλλή ναό τους παρακολουθούν με άγρυπνο μάτι την πορεία της Ρωμιοσύνης αλλά και ολόκληρης της Οικουμένης, τη συζητούν, την σχολιάζουν, την κρίνουν.
Αναζητήστε το!
Ποιοι ήταν όμως οι δύο αυτοί μάρτυρες; Ο Σέργιος και ο Βάκχος ήταν ανώτεροι Ρωμαίοι αξιωματικοί, που υπηρετούσαν υπό τις διαταγές του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305). Όταν αποκαλύφθηκε η χριστιανική τους πίστη, οι δύο αξιωματικοί αρνήθηκαν να την αποκηρύξουν και ο μεν Σέργιος αποκεφαλίστηκε, ο δε Βάκχος μαστιγώθηκε μέχρι θανάτου.
Ο ναός των Αγίων Σεργίου και Βάκχου ήταν καθολικό σε ελληνικό χριστιανικό μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη. Αναφέρεται πολλές φορές ως Μικρή Αγία Σοφία (αν και στην πραγματικότητα χτίστηκε λίγα χρόνια πριν την Αγία Σοφία), και σήμερα αποτελεί τέμενος με το όνομα Κιουτσούκ Αγιασόφια Τζαμί.
Την εποχή που κτίστηκε ήταν ένα από τα μεγαλύτερης σημασίας θρησκευτικά κτίρια στην Κωνσταντινούπολη και θεωρούνταν στολίδι ολόκληρης της πόλης. Ο ναός αυτός με την πρωτοτυπία της αρχιτεκτονικής του και την πολυτέλεια της σκαλισμένης διακόσμησης του, κατατάσσεται στην Κωνσταντινούπολη δεύτερος μόνο στην ίδια την Αγία Σοφία.
Παναγιώτης Α. Πετρόπουλος
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε