Η Μήδεια του Μποστ είναι ένα πολύ αγαπημένο μου θεατρικό έργο. Το είδα πρώτη φορά όταν πρωτοανέβηκε με την Λήδα Πρωτοψάλτη και τον Θανάση Παπαγεωργίου από το θέατρο Στοά το μακρινό 1993 και πάλι το 2003 και ξανά το 2014. Το είχα δει επίσης με την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή το 2007 και τέλος το είχα δει και με την Κάτια Δανδουλάκη σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη το 2009. Το κείμενο, το πρωτότυπο κείμενο για την ακρίβεια, το έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές και σχεδόν το έχω μάθει απ΄έξω. Είναι ένα έργο σαρκαστικό που θίγει τα κακώς κείμενα της χώρας μας και κυρίως των κατοίκων της. Είναι ένα θεατρικό έργο τόσο πολύ συνυφασμένο με την Λήδα Πρωτοψάλτη, στο δικό μου το μυαλό τουλάχιστον, που δύσκολα θα μπορούσα να μην συγκρίνω οποιαδήποτε ανέβασμα με εκείνο του θεάτρου Στοά.
Και η αλήθεια είναι πως παρόλο που το έχω δει τόσες πολλές φορές, δεν χάνω ευκαιρία να το πάλι όποτε ανεβαίνει και με οποιοδήποτε θίασο. Έτσι έγινε και τώρα. Είδα την διαφήμιση, μου εμφανίστηκε στα social media για την ακρίβεια και είπα πως αυτήν την παράσταση θα πρέπει οπωσδήποτε να τη δω. Και έτσι και έγινε.
Μία παράσταση που ξεκίνησε από το θέατρο Κήπου στην Θεσσαλονίκη στις 31 Ιουλίου και κάνοντας μία περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα, ολοκληρώνονται οι παραστάσεις πάλι στη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στις 21 Σεπτεμβρίου.
Αυτή η Μήδεια είναι διαφορετική εντελώς με τις προηγούμενες που είχα δει. Μία πάρα πολύ καλή παραγωγή από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ξεχώρισε από τις προηγούμενες που είχα δει για τρεις λόγους κατά την άποψή. Ξεχώρισε με την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη στην μελοποίηση κάποιων σημείων του θεατρικού έργου, με τις χορογραφίες της Αναστασίας Κελέση και κυρίως με την καταπληκτική παρουσία του πολυτάλαντου Παντελή Καναράκη στον ρόλο της Μήδειας.
Αυτά τα τρία στοιχεία έδωσαν μία νέα πνοή στο θεατρικό έργο του Μέντη Μποσταντζόγλου.
Ο Παντελής Καναράκης υπό τις οδηγίες της Εύης Σαρμή με το μπρίο του απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις καυστικές ατάκες του Μποστ. Και αυτό έγινε για δύο λόγους. Πρώτον, λόγο του ότι το κείμενο είναι άκρως σατυρικό, ο ηθοποιός μπορεί πολύ εύκολα να ξεφύγει και να μην επιτελέσει τον στόχο του και δεύτερον και σημαντικότερο το γεγονός ότι ένας άντρας υποδύεται σατυρικά μία γυναίκα μπορεί το ίδιο εύκολα να ξεφύγει και να γίνει καρικατούρα. Σε καμία περίπτωση δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Χρειάζεται πολλή προετοιμασία και πολύ ταλέντο κατά την γνώμη μου για να μην συμβεί αυτό. Ο κύριος Καναράκης ήταν πηγαίος και απολαυστικός στον ρόλο του.
Όπως άλλωστε και όλοι οι ηθοποιοί. Όλοι ανεξαιρέτως. Με πολλή μεγάλη υποκριτική μαεστρία υποστήριξαν στο μέγιστο τους ρόλους τους και μας έκαναν να γελάσουμε, να διασκεδάσουμε και κυρίως να ψυχαγωγηθούμε. Και νομίζω ότι δεν επιτελείται πάντα αυτό, ειδικά στην κωμωδία και την σάτυρα.
Προσωπικά πέρασα πολύ ωραία και για αυτό και γράφω αυτές τις λίγες λέξεις. Αξίζει να δει κάποιος την παράσταση.
Όποιος βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, έχει την ευκαιρία μέχρι το επόμενο Σάββατο.
Εγώ προσωπικά την προτείνω ανεπιφύλακτα!
Παναγιώτης Α. Πετρόπουλος
Λίγα λόγια για την παράσταση
Μήδεια
Η κωμωδία του καλοκαιριού.
«Μήδεια» του Μποστ
Σκηνοθεσία: Εύη Σαρμή
Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης
Στο ρόλο της Μήδειας ο Παντελής Καναράκης
Με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης
Μετά τα συνεχόμενα sold out και τις πολύ καλές κριτικές των θεατών που συγκέντρωσε η καλοκαιρινή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, «Μήδεια» του Μποστ επιστρέφει στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, από την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου, για λίγες παραστάσεις.
Σε κάθε παράσταση το κοινό εκδηλώνει τον ενθουσιασμό του με αυθόρμητα γέλια και παρατεταμένο χειροκρότημα.
Η μουσικοθεατρική κωμωδία, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, με την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη, τη σκηνοθεσία της Εύης Σαρμή, τον Παντελή Καναράκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο και την Υρώ Λούπη στο ρόλο της καλόγριας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό που εκδήλωνε τον ενθουσιασμό του με αυθόρμητα γέλια και παρατεταμένα χειροκροτήματα.
Μετά το Θέατρο Κήπου θα ακολουθήσουν παραστάσεις σε επιλεγμένους χώρους και στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Η «Μήδεια» του Μποστ, είναι μια Μήδεια που πάει στον ψυχίατρο, που βοηθάει τον Ευριπίδη να γράψει την τραγωδία του, που περιθάλπει κατατρεγμένες καλόγριες, παίζει γκολφ, βάζει στη θέση τους διεστραμμένους καλόγερους και όπου δεν πίπτει ο λόγος της πίπτει η μάχαιρα που την χειρίζεται με την ίδια ευκολία!
Μια ξεκαρδιστική παράσταση με τον υπέροχο, καυστικό και πάντα επίκαιρο σατυρικό λόγο του Μποστ.
Η παράσταση
Η συγκεκριμένη «Μήδεια», χορεύει και τραγουδάει και έχει και τη δική της ορχήστρα και όλα αυτά τα κάνει, με τον καλύτερο τρόπο, γιατί ο Γιάννης Ζουγανέλης έγραψε πρωτότυπη μουσική και τραγούδια ειδικά για την παράσταση.
Η… δική μας «Μήδεια» δεν έχει ένα κλασικό ανάκτορο. Και τραπουλόχαρτα από λέσχες μπαινοβγαίνουν… και σπανιόλικες βεντάλιες και περίστροφα…και ότι άλλο έχει φανταστεί η Δανάη Πανά που υπογράφει τα σκηνικά και τα κοστούμια. Η… δική μας «Μήδεια», έχει αδυναμία στους παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς αλλά και στο ταγκό, το τουίστ, το ροκ εντ ρολ και γι’ αυτό η χορογράφος της είναι η Αναστασία Κελέση. Στη… δική μας Μήδεια ο Ιάσωνας έχει λόγο που μαγεύει και παραπλανεί γι’ αυτό και η Ροδή Στεφανίδου ανέλαβε τη δραματουργική επεξεργασία. Ο χορός, επίσης, δεν κάθεται σε μια γωνία, δεν τον αφήνει εξάλλου και η βοηθός σκηνοθέτη Μαίρη Ανδρέου. Ο χορός μας αλωνίζει τη σκηνή για να φωτίζεται από τον Στέλιο Τζολόπουλο ο οποίος υπογράφει τους φωτισμούς. Στη… δική μας «Μήδεια» …οι ψαράδες όταν πουλάνε ψάρια το κάνουν τραγουδιστά όπως και οι εξαγγελοι τραγουδιστά ανακοινώνουν τις συμφορές στα τραγούδια που δίδαξε ο Παναγιώτης Μπάρλας.
Η… δική μας «Μήδεια» έχει πολύ μπρίο γι’ αυτό και τη σκηνοθέτησε με μέγιστο κέφι και τσαχπινιά η Εύη Σαρμή. Η ηρωίδα μας είναι ανατρεπτική, επαναστατική, ευφάνταστη. Και όλα αυτά ξέρετε γιατί; Γιατί η… δική μας Μήδεια είναι ο Παντελής Καναράκης!
Έντεκα ατίθασοι ηθοποιοί θα αλωνίσουν τη Βόρεια Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι: Αντώνης. Αντωνάκος, Μαριάννα Αβραμάκη, Λίλη Αδρασκέλα, Χρύσα Ζαφειριάδου, Γιάννης Καραμφίλης, Μάρα Μαλγαρινού, Γρηγόρης Παπαδόπουλος, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Νίκος Τσολερίδης και η Υρώ Λούπη στο ρόλο της απρόσμενης καλόγριας.
Το έργο
«Όλοι νομίζουν πως εγώ θα σφάξω τα παιδιά μου
εξ’ αφορμής του Ιάσωνος, χάνοντας τα μυαλά μου.
Θα χάσω μεν τον έλεγχον, αυτό δεν τ’ αποκρύπτω,
αλλ’ άλλη θαν’ η αφορμή που δεν την απορρίπτω.
Μόνον οι επιπόλαιοι που δεν κοιτούν εις βάθος
θα πουν πως ήτο έγκλημα με αφορμήν το πάθος»
Η Μήδεια του Μποστ είναι η γνωστή μας Μήδεια. Αυτή που άφησε την πατρίδα της, που δολοφόνησε τον αδελφό της, που παντρεύτηκε τον Ιάσωνα… Και το έργο έχει μέσα όλα όσα θυμίζουν τραγωδία: και Χορό έχει και Τροφό έχει και Ευριπίδη έχει. Μόνο που σ’ αυτό το έργο η Μήδεια είναι και φιλεύσπλαχνη. Συμπονά την καλόγρια Πολυξένη, που φτάνει στο παλάτι για να μας αφηγηθεί το προσωπικό της δράμα. Ανησυχεί για το μέλλον των παιδιών της, που πρέπει να είναι μορφωμένα και να έχουν γνώση της αρχαίας ελληνικής. Αλλά κάπου εκεί, ανάμεσα στην υπερβολική μητρική φροντίδα και σε κάποια ψήγματα ζήλιας για την όμορφη καλόγρια, η κατάσταση ξεφεύγει. Και το τραγικό τέλος μοιάζει αναπόφευκτο. Γραμμένη το 1993, η Μήδεια του Μέντη Μποσταντζόγλου είναι μια ευφυέστατη κωμωδία, που σχολιάζει νοοτροπίες και ήθη της ελληνικής κοινωνίας με σατιρική διάθεση και ξεχωριστό χιούμορ. Με αφορμή τον μύθο της Μήδειας και την υπόθεση της ομώνυμης τραγωδίας του Ευριπίδη, ασύνδετες ιστορίες και εποχές δημιουργούν παράλογες εξελίξεις σε ένα κείμενο εξαιρετικής μαεστρίας, που στηλιτεύει την ημιμάθεια, την κενότητα και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Η υπονόμευση των γραμματικών κανόνων, ο δεκαπεντασύλλαβος, οι νοηματικές παρεξηγήσεις μέσω των ομόηχων λέξεων, τα γραμματικά λάθη και η ανορθογραφία είναι στοιχεία της θεατρικής γλώσσας του Μποστ, που μαρτυρούν το ύφος της μοναδικής γραφής του.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Εύη Σαρμή
Επεξεργασία κειμένου: Ροδή Στεφανίδου
Σκηνικά – Κοστούμια: Δανάη Πανά
Μουσική σύνθεση – Ενορχήστρωση: Γιάννης Ζουγανέλης
Κίνηση / Χορογραφία: Αναστασία Κελέση
Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας
Βοηθός σκηνοθέτιδας: Μαίρη Ανδρέου
Βοηθός χορογράφου: Αντώνης Γκλαβάς
Οργάνωση παραγωγής: Αλέξης Τζίμας
Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud
Βοηθός σκηνοθέτη (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Λέανδρος Αραβιάδης
Βοηθοί σκηνογράφου-ενδυματολόγου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Κρυσταλλία Παναγιωτάκου-Ασημάκη, Δήμητρα Γεωργιάδου
Διανομή (με αλφαβητική σειρά):
Μαριάννα Αβραμάκη (Χορός)
Λίλη Αδρασκέλα (Χορός)
Αντώνης Αντωνάκος (Ευριπίδης)
Χρύσα Ζαφειριάδου (Εξάγγελος)
Παντελής Καναράκης (Μήδεια)
Γιάννης Καραμφίλης (Ιάσωνας)
Υρώ Λούπη (Καλόγρια)
Μάρα Μαλγαρινού (Χορός)
Γρηγόρης Παπαδόπουλος (Καλόγερος)
Γιάννης Τσεμπερλίδης (Τροφός)
Νίκος Τσολερίδης (Ψαράς)
Η ηχογράφηση της μουσικής έγινε στα στούντιο «Αυλός» και t.A.
Έπαιξαν οι μουσικοί: Θαλής Τριανταφύλλου (πιάνο-πλήκτρα), Αλέξανδρος Ζουγανέλης (φλάουτο-σαξόφωνο), Αντώνης Καλατζάκος (μπάσο), Γιάννης Ζουγανέλης (κρουστά-μπουζούκι), Ευανθία Κρητικού (πιάνο), Βαγγέλης Μάτσιας (κλαρίνο), Φίλιππος Βασιλόπουλος (ταραμπούκα), Δημήτρης Καρασούλος (κιθάρες)
Προγραμματισμός-Ηχοληψία: Θαλής Τριανταφύλλου
Πληροφορίες:
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά
Πληροφορίες εισιτηρίων στο Τ. 2315 200 200 και στα εκδοτήρια του ΚΘΒΕ:
Βασιλικό Θέατρο: Τρίτη: 8:30 – 16:00 & Τετάρτη – Κυριακή 8:30 – 21:30
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών: Τετάρτη – Κυριακή 14:00 – 21:30
Προπώληση εισιτηρίων: MORE.com | Τ. 2117700000 | καταστήματα PUBLIC | καταστήματα NOVA
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε