Μετά από αρκετό καιρό και μετά από μία επίπονη πραγματικά επέμβαση στον λαιμό, αποφάσισα να πάω θέατρο. Αποφάσισα να το κάνω όπως παλιά όμως, με τους δικούς μου όρους. Και ποια είναι αυτή η συνθήκη που την χαρακτηρίζω «όπως παλιά». Είναι πολύ απλή, μόνος μου. Και νομίζω τελικά ότι αυτή η συνθήκη μου αρέσει και είχα πολύ καιρό να τη ζήσω. Απλά σκέφτεσαι μία μέρα, θέλω να πάω θέατρο και ψάχνεις… Για να δω τι παίζει. Α ωραία, αυτό θέλω πολύ να το δω! Και τι κάνεις; Βγάζεις εισιτήριο την ίδια στιγμή που το σκέφτεσαι και πηγαίνεις. Πολύ απλό! Και σε μένα πιστεύω ότι λειτουργεί μιας και είμαι αρκετά μοναχικό άτομο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξανακάνω, το ίδιο εύκολα και το ίδιο απλά όπως αυτή τη φορά! Αλλά ας πάμε και λίγο παρακάτω… στην παράσταση. Όμως επειδή έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω για μία παράσταση που είδα και επειδή το συγγραφικό μου ψευδώνυμο ως μπλόγκερ είναι «Γυάλινος Πολίτης», άρα και διάφανος, ήθελα να κάνω αυτήν την εισαγωγή. Για να δικαιολογήσω λίγο την απουσία μου!
Την παράσταση «Μπουμπού» του Δημήτρη Μητσοτάκη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά με την Δήμητρα Κολλά ήθελα να την δω από την πρώτη στιγμή που είδα ότι θα ξεκινήσει στα social media. Ήθελα να την δω γιατί αγαπώ πολύ την Δήμητρα Κολλά ως καλλιτέχνιδα αλλά και ως άνθρωπο. Την έχω δει σε πολλές παραστάσεις και είναι είναι ένα πολυτάλαντο πλάσμα. Ανεξάρτητα από την ιστορία που είχε να μας διηγηθεί η παράσταση (δεν είχα διαβάσει την υπόθεση). Όμως, όπως ανέφερα και παραπάνω λόγω της επέμβασής μου, η οποία συνέπιπτε χρονικά με την πρεμιέρα, άργησα να την δω.
Μια γλυκόπικρη ιστορία μιας γυναίκας που γεννιέται στα μέσα της δεκαετίας του ’40 μέχρι και τις μέρες μας. Μιας γυναίκας, η οποία από παιδί ήταν υπέρβαρη και για τις μεγάλες αδικίες της ζωής έβρισκε καταφύγιο στο φαγητό. Συγκινήθηκα πραγματικά από αυτήν την ιστορία. Έχω μία υπέρμετρη ευαισθησία σε ό,τι αφορά άσχημες συμπεριφορές σε συνανθρώπους μας. Τότε δεν ξέραμε πως λεγόταν αυτή η συμπεριφορά, τώρα όμως γνωρίζουμε. Είναι το γνωστό σε όλους μας μπούλινγκ που έχει σημαδέψει και στιγματίσει γενιές και γενιές ανθρώπων. Και το κακό είναι ότι εξακολουθεί να γίνεται στις μέρες μας, ίσως με πιο έντονο ρυθμό απ’ ό,τι στο παρελθόν.
Η Μπουμπού όμως δεν είναι ο άνθρωπος που το βάζει κάτω. Με προσωπικό κόστος συνεχίζει να χαμογελάει στη ζωή. Η Δήμητρα Κολλά πόσο με συγκίνησε με την ερμηνεία της. Με έκανε και ένοιωσα όμορφα συναισθήματα μετά από πολύ καιρό, γέλασα και έκλαψα. Πάντα με καθηλώνει και με συγκινεί με τις ερμηνείες της. Την ευχαριστώ για το όμορφο απόγευμα Σαββάτου και για τα συναισθήματα που μου μετέδωσε.
Το θέατρο Εν Αθήναις είναι ένας υπέροχος χώρος με φοβερή ενέργεια. Έχω δει υπέροχες παραστάσεις στο παρελθόν και με την προηγούμενη διοίκηση αλλά και με την παρούσα. Έχω ζήσει πανέμορφες θεατρικές στιγμές και πιστεύω πως θα συνεχίσω στο μέλλον.
Μου άρεσε πάρα πολύ η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πασσά και το πως αναδείκνυε ευρηματικότατα τα στοιχεία του κειμένου ζωντανεύοντας την ζωή της Μπουμπούς επί σκηνής.
Το κείμενο μεστό και αληθινό, να μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων. Είναι διασκευή που έκαναν ο Κωνσταντίνος Πασσάς και η Δήμητρα Κολλά στη νουβέλα του Δημήτρη Μητσοτάκη. Μου άρεσε τόσο πολύ το κείμενο που μόλις γύρισα στο σπίτι, το πρώτο που έκανα είναι να παραγγείλω το βιβλίο για να το διαβάσω.
Υπέροχο επίσης το τραγούδι της παράστασης σε στίχους και μουσική Δημήτρη Μητσοτάκη με την ερμηνεία της Μάρθας Φριντζήλα.
Όλοι οι συντελεστές θεωρώ ότι έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό σε αυτή τη παράσταση που αξίζει να την δείτε. Θέλω να αναφερθώ και στις φωτογραφίες της Χριστίνας Φυλακτοπούλου που είναι όπως πάντα έργα τέχνης.
Να την δείτε παιδιά, τρεις παραστάσεις ακόμα για αυτή τη σεζόν!
Παναγιώτης Α. Πετρόπουλος
Πληροφορίες για την παράσταση
Η γλυκόπικρη νουβέλα του Δημήτρη Μητσοτάκη μεταφέρεται στο θέατρο και ανεβαίνει για 1η φορά στη σκηνή, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά, με τη Δήμητρα Κολλά στον ομώνυμο ρόλο. Στο θέατρο Εν Αθήναις, από 03 Μαΐου έως 01 Ιουνίου, κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:00, για δέκα μόνο παραστάσεις.
Η Μπουμπού, μια γεννημένη θεατρίνα, είναι η πρωτότοκη κόρη μιας οικογένειας από την Κρήτη, η οποία γεννιέται σχεδόν 7 κιλά! Η αναπτυγμένη φύση της, την ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωή της και την κάνει αντικείμενο χλευασμού, παραγκωνισμού, υποτίμησης και… εκμετάλλευσης. Η Μπουμπού όμως δεν το βάζει κάτω. Κοιτά τη φωτεινή πλευρά της ζωής κι ας θυμώνει κι ας κλαίει. Βρίσκει καταφύγιο στο φαγητό και ειδικά στις τουλούμπες που λατρεύει. Τελικά δεν καταφέρνει να γίνει ηθοποιός. Την κερδίζουν τα οικοκυρικά και το μαγείρεμα, η βελόνα, το βελονάκι, τα κεντήματα, τα σεμεδάκια και τα σεμέν. Με αφορμή το ράψιμο του νυφικού της εγγονής της, μας διηγείται την πολυτάραχη, κινηματογραφική ζωή της από το 1946 μέχρι τις μέρες μας. Δυσκολίες, χαρές, χιούμορ, τραγούδια, συγκίνηση, ανατροπές, ένας μεγάλος έρωτα και μια θυσία.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης μας παραδίδει μία εξαιρετικά γλυκόπικρη νουβέλα, με λόγο ζωντανό, ανθρώπινο και καθημερινό, χωρίς μελοδραματισμούς και με αιφνίδιες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Ένα βαθύτατα θεατρικό κείμενο γεμάτο πολλαπλά μηνύματα, για πολλούς αποδέκτες. Η Μπουμπού, που βρίσκει την ιδανική διανομή στο πρόσωπο της υπερταλαντούχας Δήμητρας Κολλά, εντάσσεται σε ένα σύμπαν που κινείται ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, τη μνήμη και την πραγματικότητα, το χθες και το σήμερα. Και ενώ είναι ένα έργο, κατά κάποιον τρόπο, «ιστορικό», πραγματεύεται διαχρονικά θέματα, όπως: το body shaming, ο εκφοβισμός, η οικογενειακή παραμέληση, η περιθωριοποίηση, η κάθε είδους κακοποίηση, η ανάγκη για επιβίωση, το πένθος, η μοναξιά, η κατάθλιψη, η ελπίδα και ο μεγάλος έρωταςπου θα γιατρέψει τα πάντα. Ο θεατής θα ταυτιστεί σε πολλά σημεία με την ηρωίδα μας, γιατί δυστυχώς τα παραπάνω κακώς κείμενα τα βιώνουμε καθημερινά, αλλά ευτυχώς πλέον μιλάμε για αυτά. Ή μήπως όχι; Το νήμα της παράστασης ξετυλίγεται με ευφρόσυνο τρόπο. Το γέλιοκαι η συγκίνηση, το τραγούδι και η εκκωφαντική σιωπή εναλλάσσονται. Η διασκέδαση και η ψυχαγωγία πηγαίνουν αντάμα, καθώς η Μπουμπού με τη βελόνα της κεντάει αυτόν τον ιδιαίτερο και ξεχωριστό κόσμο και μας ταξιδεύει μαζί της.
Συντελεστές
Κείμενο: Δημήτρης Μητσοτάκης
Απόδοση – Διασκευή: Κωνσταντίνος Πασσάς – Δήμητρα Κολλά
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Πασσάς
Μουσική – Στίχοι Τραγουδιού: Δημήτρης Μητσοτάκης
Τραγούδι: Μάρθα Φριντζήλα
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Πασσάς
Ενδυματολογία: Γιάννης Κλημάνογλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Άννα Ρεμούνδου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Αφίσα: Νικήτας Κοτροκόης
Κατασκευές: Κώστας Αβραμιώτης
Trailer – Κινηματογράφηση: ORKI Productions
Βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξάνδρα Γαϊδατζή
Επικοινωνία – Προώθηση: Νταίζη Λεμπέση
Παραγωγή: VAULT THEATRE PLUS – ΓΑΪΔΑΡΟΣ
Ερμηνεία: Δήμητρα Κολλά
*Ευχαριστούμε θερμά τον Κωνσταντίνο Θεοδωρακάκη, την Κατερίνα Καρατζιά, την Ανίτα Χρυσάφη και την κυρία Ανθούλα για την πολύτιμη βοήθειά τους.
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 80′ (χωρίς διάλειμμα)
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος: 14 ευρώ
Μειωμένο Εισιτήριο (Μόνο στο ταμείο του θεάτρου με την επίδειξη του απαραίτητου δικαιολόγητικού) : 12 ευρώ
(Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας)
https://www.more.com/gr-el/tickets/mpoumpou/
*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ
Θέατρο Έν Άθήναις
Ιάκχου 19, Γκάζι
Τηλ.: 2130356472
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε