Σαν σήμερα, στις 2 Μαΐου του 1977, ο Γιάννης Ρίτσος τιμάται στη Μόσχα με το Διεθνές Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη. Η απονομή του βραβείου στον Έλληνα ποιητή είχε παγκόσμια απήχηση, όπως άλλωστε είχε και το έργο του, αλλά και η αγωνιστική του διαδρομή και η προσφορά του στην υπόθεση της ειρήνης.
Νωρίτερα στις 26 Απριλίου του 1977 η επιτροπή που αποφάσιζε σε ποιους θα δοθεί το Διεθνές Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη, σημειώσε το όνομα του Γιάννη Ρίτσου με την ιδιότητα «ποιητής και κοινωνικός παράγοντας». Κοντά στην ημερομηνία των γενεθλίων του, ο ποιητής, αλλά και όλος ο κόσμος, μαθαίνει την είδηση. Ένας Έλληνας τιμάται με το σημαντικό για την εποχή διεθνές βραβείο.
Η επιστολή με την οποία του κοινοποιήθηκε η κατάκτηση του βραβείου ήταν η ακόλουθη:
Αξιότιμε Κύριε Ρίτσο,
Έχω τη μεγάλη χαρά και την τεράστια ικανοποίηση να σας ανακοινώσω ότι η Επιτροπή για το Διεθνές Βραβείο Λένιν, παίρνοντας υπόψη τις υπηρεσίες σας στην πάλη για τη διεύρυνση και εδραίωση της ειρήνης, σας απονέμει με απόφασή της το Διεθνές Βραβείο Λένιν «για την εδραίωση της Ειρήνης μεταξύ των Λαών».
Εξ ονόματος των μελών της Επιτροπής και προσωπικά εκ μέρους μου σας συγχαίρω εγκάρδια, αξιότιμε Γιάννη Ρίτσο, για το βραβείο αυτό. Σας εύχομαι καλή υγεία και νέες επιτυχίες στο ευγενικό σας έργο.
Θα σας ευγνωμονώ αν θα μου γνωστοποιήσετε πότε και που θα θέλατε να λάβετε το δίπλωμα και το μετάλλιο του τιμημένου με το Διεθνές Βραβείο Λένιν.
Με εκτίμηση
Ν.ΜΠΛΑΧΙΝ
Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ
και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Διεθνή Βραβεία Λένιν
Συγκινημένος ο ποιητής της Ρωμιοσύνης μετά την είδηση για την απονομή του βραβείου, δήλωσε: «Θερμά και ειλικρινά ευχαριστώ για την απόφαση που πάρθηκε. Σ’ όλη τη ζωή μου είμαι αφοσιωμένος στα ιδανικά της ειρήνης. Σήμερα για μένα είναι μια μεγάλη γιορτή και είμαι συγκινημένος μέχρι το βάθος της ψυχής μου. Δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυα της χαράς και της ευγνωμοσύνης για τη μεγάλη αναγνώριση και την εκτίμηση του δημιουργικού μου έργου, Δεν κρύβω τα δάκρυα γιατί αυτό το γεγονός συνέπεσε την παραμονή των γενεθλίων μου».
Σημ. Ο Γιάννης Ρίτσος είχε γεννηθεί την Πρωτομαγιά του 1909.
Μέχρι να φτάσει στο Βραβείο Λένιν, ο Γιάννης Ρίτσος είχε προταθεί πάνω από δύο φορές για το Βραβείο Νόμπελ, αλλά κάθε φορά οι προτάσεις δεν περνούσαν τις συμπληγάδες της Σουηδικής Ακαδημίας και δεν μετατρέπονταν σε υποψηφιότητα. Η πρώτη φορά ήταν το 1968, από Γάλλους ακαδημαϊκούς και συγγραφείς. Το 1971, είχε προταθεί εκ νέου για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ήταν η χρονιά που το κέρδισε ο Πάμπλο Νερούδα και κατά την παραλαβή του θα δηλώσει: «Υπάρχει ένας άλλος ποιητής, που αξίζει πολύ περισσότερο από μένα αυτή την τιμή, ο Γιάννης Ρίτσος».
Σε ανάμνηση της απονομής αυτής, παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το αγαπημένο μου έργο «Οι γειτονιές του κόσμου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.
Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,
και συ να λείπεις,να ‘ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,
και συ να λείπεις,να ‘ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,
και συ να λείπεις,οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,
και συ να λείπεις,Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες ν’ ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
και συ να λείπεις,Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει
η κάμαρα να ‘ναι σκοτεινή,
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο,
και συ να λείπεις,Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται,
και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,
δυο κορμιά να παίρνονται,
και συ να κοιμάσαι κάτου απ’ το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν’ αντέχουν πιότερο από σένα
κάτου απ’ το χώμα,
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνειΟταν η καρδιά σου,
που τόσο αγάπησε τον κόσμο,
θα ‘χει λιώσει.Να λείπεις- δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο…
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε