Τρώες
Ειν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
ειν’ η προσπάθειές μας, σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.
Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.
Αλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κ’ η απόφασις μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.
(1905)
Σαν σήμερα το 1863 γεννήθηκε ο μεγάλος μας ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης. Σαν σήμερα επίσης, ανήμερα των 70ων γενεθλίων του, το 1933 δηλαδή έφυγε από τη ζωή.
Σαν σύμπτωση, τις τελευταίες ημέρες διαβάζω ποιήματα του Καβάφη και προσπαθώ να δω το νόημα πίσω από τις λέξεις.
Κατά την γνώμη μου ο ποιητής επί της ουσίας στο ποίημα αυτό αναφέρει ότι οι προσπάθειες μας είναι καταδικασμένες όπως ακριβώς αυτές των Τρώων. Συχνά θεωρούμε ότι εάν δείξουμε θάρρος, τόλμη και αποφασιστικότητα, μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας και της τύχης μας. Και αυτό ενώ βρίσκει έφορο έδαφος και μπορεί να καρποφορήσει στα καθημερινά μας προβλήματα, στις καθημερινές μας δυσκολίες, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις μεγάλες δυσκολίες, με τις μεγάλες κρίσεις, τότε πολλές φορές και λόγω του μεγέθους του προβλήματος χάνουμε την τόλμη και την αποφασιστικότητα μας, ανήμποροι να τις διαχειριστούμε. Επί τη εμφανίσει του «Αχιλλέα» έξω από τα τείχη μας, η ψευδαίσθηση της ψυχραιμίας και του θάρρους χάνεται και σβήνει και αναζητούμε την σωτηρία στη φυγή. Ακόμα και ως Έκτορες να βγούμε να πολεμήσουμε έξω από την ασφάλεια των τειχών, γνωρίζουμε επί της ουσίας ότι η μάχη είναι χαμένη. Άλλωστε ο Πρίαμος και η Εκάβη πικρά κλαίνε όπως αναφέρει στο τέλος ο Καβάφης.
Αυτές τις λίγες απογευματινές σκέψεις διαβάζοντας το ποίημα μοιράζομαι μαζί σας.
Π. Α. Πετρόπουλος
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε