Πριν από 15 ημέρες σχεδόν έκανα με ένα μικρό πλοίο τον διάπλου του Ισθμού. Ήθελα να γράψω κάποια πράγματα για αυτό πιο πρόσφατα, ωστόσο ένα θέμα υγείας που με ταλαιπωρεί κάμποσο καιρό συνέχεια δεν άφησε λιγάκι σε ησυχία για να εκφραστώ. Ωστόσο η ανάμνηση παραμένει ζωντανή στη μνήμη σαν να τη ζω αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές. Παράλληλα με αυτή τη δημοσίευση εγκαινιάζω και την καινούργια μου στήλη που την ονόμασα «Ταξίδια».
Θα μου πείτε τώρα σιγά το ταξίδι… Θα σας πω, ναι έχετε δίκιο, ωστόσο θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ μοναδικό που αξίζει τον κόπο κάποιος να αναφερθεί σε αυτό.
Υπάρχουν πολλά πλοιάρια που κάνουν τον διάπλου της διώρυγας του Ισθμού της Κορίνθου. Εγώ μαζί με την παρέα μου εκείνη την ημέρα αποφασίσαμε να περάσουμε το κανάλι απόγευμα / νύχτα. Τελικά όμως και επί της ουσίας καταλήξαμε να το περάσουμε μόνο νύχτα λόγω του ότι έτυχε την ώρα που ξεκινήσαμε η κατεύθυνση των πλοίων που περνούσαν το κανάλι να είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η εμπειρία είναι πραγματικά μοναδική, θα το έκανα και πάλι και πάλι και πάλι. Και δεν το λέω έτσι, πραγματικά είναι κάτι μοναδικό. Νοιώθεις απίστευτο δέος. Εάν σκεφτεί κάποιος ότι υπάρχει πάνω από 130 χρόνια, πως κατασκευάστηκε υπολογίζοντας τα μέσα της εποχής.
Περνώντας την διώρυγα το μόνο σίγουρο είναι ότι κάνεις ένα ταξίδι στο χρόνο.
Προτείνω σε όλους να ζήσετε αυτή την εμπειρία. Αυτό που έχετε να κάνετε είναι απλά μία αναζήτηση στο διαδίκτυο για να δείτε πως μπορείτε να την πραγματοποιήσετε.
Παναγιώτης Α. Πετρόπουλος
Ιστορικά στοιχεία
Το 1830 ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας αποφασίζει να προχωρήσει το μεγαλεπήβολο έργο. Το σχέδιο της διάνοιξης το Ισθμού ήρθε ξανά στο προσκήνιο. Ο Ιωάννης Καποδίστριας αναθέτει τη μελέτη στον Γάλλο μηχανικό Βιρλέ ντ’ Οστ, ο οποίος εκτίμησε ότι για να ολοκληρωθεί το έργο χρειαζόταν περίπου 40 εκατομμύρια χρυσά φράγκα. Το ποσό αυτό ήταν πάρα πολύ μεγάλο για το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.
Το νερό όμως είχε κυλήσει στο αυλάκι. Το 1869 λειτουργεί η διώρυγα του Σουέζ και η εξέλιξη αυτή κινητοποιεί και την Ελληνική κυβέρνηση που αποφασίζει ότι πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της. Την ίδια χρονιά η Κυβέρνηση Ζαΐμη αποφασίζει και ψηφίζει το νόμο «περί διορύξεως του Ισθμού» και ουσιαστικά λαμβάνονται ευνοϊκές αποφάσεις για τη σύσταση εταιρειών για να αναλάβουν το έργο.
Με τη ρύθμιση αυτή είχε δικαίωμα η κυβέρνηση να παραχωρήσει σε εταιρεία ή ιδιώτη το προνόμιο κατασκευής και εκμεταλεύσως της Διώρυγας της Κορίνθου. Για το σκοπό αυτό υπέγραψε το 1870 Σύμβαση με Γάλλους επιχειρηματίες. Η Σύμβαση αυτή όμως, ατόνησε και το 1882 έγινε δυνατόν να συσταθεί η «Διεθνής Εταιρεία της Θαλάσσιας Διώρυγας της Κορίνθου» από τον Ούγγρο στρατηγό Στέφανο Τυρρ, στον οποίο το Ελληνικό Δημόσιο ένα χρόνο νωρίτερα είχε κατακυρώσει το έργο με το προνόμιο εκμετάλλευσής του για 99 χρόνια.
Η εταιρεία συγκροτήθηκε με τη συνδρομή γαλλικής τράπεζας και το εταιρικό κεφάλαιο αποτελείτο από 60.000 μετοχές των 500 φράγκων η καθεμία. Η Γαλλία με διόρυξη του Ισθμού της Κορίνθου αναμείχτηκε στη μεγαλύτερη κερδοσκοπική φάση του 19ου αιώνα στην Ευρώπη. Οι Γαλλικές κατασκευαστικές εταιρείες που ενεπλάκησαν στο έργο εξελίχτηκαν σε πανίσχυρους οικονομικούς φορείς και τα έργα άρχισαν, πάνω στα σχέδια του Νέρωνα.
Η έναρξη των εργασιών έγινε στις 23 Απριλίου 1882, παρουσία του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ και πολλών επισήμων. Αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα δημόσιων έργων που συντελέστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα και συνδέθηκαν με το πρόσωπο του εκσυγχρονιστή Πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη.
Η μελέτη του έργου έγινε από τον Ούγγρο Μπ. Γκέρστερ, αρχιμηχανικό της Διώρυγας Φραγκίσκου στην Ουγγαρία. Για την υλοποίησή του συνεργάστηκαν αρχιτέκτονες και μηχανικοί απ’ όλη την Ευρώπη και χρησιμοποιήθηκαν πρωτότυπα εκρηκτικά μηχανήματα, δυναμίτιδα και άλλες εκρηκτικές ύλες, από τα εργοστάσια της οικογένειας Νόμπελ στην Ιταλία και τη Γερμανία. Όμως το έργο και πάλι σταματάει μετά από περίπου οκτώ χρόνια, λόγω χρεοκοπίας του Τυρρ και έλλειψης χρημάτων.
Το 1890 η προσπάθεια συνεχίσθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Εργοληψιών και συμμετοχή του Ανδρέα Συγγρού. Τελικά η Διώρυγα ανοίχθηκε το 1893 μετά από εργασίες 11 ετών. Στις 25/7/1893 γίνονται, με την παρουσία των Βασιλέων και της Κυβερνήσεως, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κορινθίας, τα εγκαίνια της Διώρυγας. Η διάνοιξη του Ισθμού, ένα από τα σημαντικότερα κατασκευαστικά επιτεύγματα της περιόδου, συντόμευσε το θαλάσσιο δρόμο από τον Πειραιά στην Ιταλία κατά το ήμισυ.
Χαρακτηριστικά
- Η Διώρυγα έχει διεύθυνση 131,5o – 311,5o και τέμνει κατ’ ευθεία γραμμή τον Ισθμό της Κορίνθου. Τέμνει το ανώμαλο έδαφος του Ισθμού μέχρι 79 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
- Το συνολικό μήκος της Διώρυγας ανέρχεται στα 6.343 μέτρα, εκ των οποίων τα 540 μέτρα καταλαμβάνουν οι προλιμένες Ισθμίας και Ποσειδωνίας.
- Η αφετηρία μετρήσεως βρίσκεται στον άξονα της Διώρυγας σε σταθερό σημείο 83 μέτρα από τους λιμενοβραχίονες Ποσειδωνίας και τελειώνει σε σημείο του άξονα 40 μέτρα από το λιμενοβραχίονα Ισθμίας.
- Το μέγιστο ασφαλές πλάτος της Διώρυγας για τη ναυσιπλοΐα είναι 24.60 μέτρα στην επιφάνεια της θάλασσας και 21 μέτρα στο βυθό. Το βάθος της Διώρυγας ανέρχεται στα 8 μέτρα.
- Το μέγιστο ασφαλές ύψος της Διώρυγας για τη ναυσιπλοΐα περιορίζεται στα 52 μέτρα λόγω της σιδηροδρομικής και της οδικής γέφυρας.
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε