Ημερολόγιο | Νήσος Έλις (Ellis Island)

Η νήσος Έλις είναι ένα ομοσπονδιακό νησί στο λιμάνι της Νέας Υόρκης που αποτέλεσε τον πιο πολυσύχναστο σταθμό επιθεώρησης μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σαν σήμερα, 12 Νοεμβρίου 1954 έκλεισε οριστικά το Έλις Άιλαντ ως σταθμός υποδοχής μεταναστών και προσφύγων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Η νήσος Έλις (Ellis Island) που βρίσκεται επί της ουσίας στ’ ανοιχτά του Μανχάταν, υπήρξε ο κύριος σταθμός υποδοχής των μεταναστών που έφταναν στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου.

Έως τις αρχές του 17ου αιώνα το νησί ονομαζόταν Γκαλ. Στις 12 Ιουλίου του 1603 ο κυβερνήτης του Νέου Άμστερνταμ (μετέπειτα Νέας Υόρκης) το αγόρασε από τους Ινδιάνους και το μετονόμασε σε Όιστερ Άιλαντ. Κατόπιν, μετονομάστηκε σε Έλις Άιλαντ και μετατράπηκε σε σταθμό υποδοχής.

Εγκαινιάστηκε την 1η Ιανουαρίου του 1892 και ως τις 12 Νοεμβρίου του 1954 υποδέχθηκε πάνω από 20 εκατομμύρια μετανάστες απ’ όλο τον κόσμο. Εκεί υποβάλλονταν σε ιατρικές εξετάσεις, προκειμένου να εγκριθεί η είσοδός τους στις ΗΠΑ. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που έπαιρναν την πολυπόθητη άδεια, εγκαθίσταντο -τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια- στη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ.

Από το 1924 χρησιμοποιήθηκε μόνο για κρατουμένους και πρόσφυγες. Η υποδοχή των συνηθισμένων μεταναστών γινόταν σε άλλους σταθμούς.

Κατά κάποιο τρόπο, το Έλις Άιλαντ λειτούργησε και ως μία κολυμπήθρα, καθώς πολλοί άνθρωποι απέκτησαν εκεί ένα νέο όνομα. Λέγεται πως αν κάποιος από τους υπαλλήλους δεν μπορούσε να εκφέρει το όνομα ενός μετανάστη, το άλλαζε κατά προσέγγιση σε κάτι πιο σύντομο και απλό. Ιδιαίτερα, αν ο νεοφερμένος δεν ήξερε να γράφει και να διαβάζει Αγγλικά.

Σήμερα, είναι μέρος του Εθνικού Μνημείου του Αγάλματος της Ελευθερίας και είναι προσβάσιμο στο κοινό μόνο με πλοίο. Στη βόρεια πλευρά του νησιού βρίσκεται το κεντρικό κτίριο που λειτουργεί ως εθνικό μουσείο μετανάστευσης. Η νότια πλευρά του νησιού, συμπεριλαμβανομένου του Νοσοκομείου Μεταναστών της Νήσου Έλις, είναι ανοικτό στο κοινό μόνον μέσω ξεναγήσεων.

Δεν ξέρω εάν είναι δύσκολο ή εύκολο να φανταστούμε τα εκατομμύρια μεταναστών που έφταναν στην Αμερική για μία νέα αρχή παίρνοντας μαζί τους στο ταξίδι τους ό,τι είχαν και δεν είχαν, έχοντας πληρώσει με πολύ κόστος το πανάκριβο εισιτήριο και το πρώτο πράγμα που αντίκριζαν ήταν οι εγκαταστάσεις αυτού του νησιού. Σίγουρα δεν ήταν ένα ιδανικό μέρος και σίγουρα δεν ήταν ιδανική η υποδοχή τους…

Σχολιάστε