Την συγκεκριμένη παράσταση ήθελα πολύ καιρό να την δω, πάρα πολύ. Από την δεύτερη χρονιά που παιζόταν στο θέατρο Γκλόρια. Δυστυχώς δεν κατάφερα ποτέ να βρω εισιτήριο από τα συνεχόμενα Sold Out…
Μα τι μπορεί να έχει μία παράσταση για να είναι sold out τόσο καιρό; Μάλλον και αφού την έχω παρακολουθήσει μπορώ να πω ότι πρέπει να τα έχει όλα! Και όταν λέω όλα, εννοώ ΟΛΑ!
Κυρίως όμως οι μεγάλες αλήθειες και οι διαπιστώσεις αλλά και το πολύ γέλιο και η πολλή συγκίνηση. Είναι όμως επιπλέον ευφάνταστη, καθόλα! Και ίσως τελικά αυτό που την κάνει τόσο επιτυχημένη. Ο θεατής να μην πλήττει, να βομβαρδίζεται συνέχεια με μηνύματα και να διασκεδάζει!
Ας πάρω όμως λίγο τα πράγματα από την αρχή και ας πω λίγα πράγματα για την ιστορία.
Το έργο αφορμάται από την πραγματική δολοφονία του «αναρχικού σιδηροδρομικού» Τζουζέπε Πινέλι που διαπράχθηκε από την ιταλική αστυνομία. Με σατιρικό και ειρωνικό τρόπο, το έργο καταγγέλλει το τραγικό συμβάν, καυτηριάζει την κατάχρηση της εξουσίας και, αν και γράφτηκε πριν από χρόνια για να ασκήσει κριτική στη κυβερνητική διαφθορά, ο θεατής δεν θα δυσκολευτεί να βρει πολλές ομοιότητες με την Ελλάδα του σήμερα. Ταυτόχρονα, η παράσταση, που διαθέτει εκρηκτική ενέργεια, ακολουθεί τα χνάρια ενός αρχετυπικού Γελωτοποιού, μίας φιγούρας διαχρονικής, αστείας και επικίνδυνης για κάθε εξουσία και κάθε στερεότυπο, συνδυάζοντας τα τραγούδια και τη ζωντανή μουσική με το καυστικό χιούμορ.
Το έργο παρακολούθησαν στην Ιταλία πάνω από ένα εκατομμύριο θεατές και βοήθησε να ξεσκεπαστεί η κρατική σκευωρία.
Η ιλαροτραγωδία του Φο απογειώνεται στη σπιντάτη σκηνική εκδοχή του Γιάννη Κακλέα, που μας την ξανασυστήνει φιλτραρισμένη μέσα από την ιταλική λαϊκή παράδοση, αλλά και από σύγχρονες αναφορές.
Η παράσταση εκτός των άλλων μας «φτύνει» κατάμουτρα τα άσχημα σημεία των καιρών που ζούμε. Είναι διανθισμένη από τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων, τα διάφορα όχι απλά τραγελαφικά που συμβαίνουν στην χώρα μας, αλλά και πως εμείς τα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα! Μας βγάζει την γλώσσα και νομίζω ότι μας αξίζει. Για την βία, την αστυνομία, τον φασισμό, ακόμα και για ό,τι συμβαίνει στο ελληνικό θέατρο, στο Εθνικό Θέατρο!
Η ιστορία είναι χειμαρρώδης και δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα! Στην κυριολεξία όμως!
Ο Γιάννης Κακλέας κέντησε απλά, δεν βρίσκω λόγια για να περιγράψω το πόσο δομημένη και καλοκουρδισμένη είναι η παράστασή του.
Για τον Πάνο Βλάχο τι να πει κανείς! Ο άνθρωπος αυτός είναι αποκάλυψη για μένα! Δεν τον είχα ξαναδεί στο θέατρο να πω την αλήθεια, αλλά είναι σπουδαίος! Και όταν βάζεις αυτό το επίθετο δεν έχεις να πεις και κάτι άλλο.
Και δεν ήταν ο μόνος! Όλοι οι ηθοποιοί, όλοι! Προσωπικά λάτρεψα λίγο παραπάνω τον Κωνσταντίνο Μαγκλάρα στον ρόλο του αστυνόμου Πιζάνι. Αλλά δεν υπήρχε κάποιος που να μην ήταν εξαιρετικός! Όλοι τους! Φοίβος Ριμένας ως Υπαστυνόμος Μπερτότσο, Στέλιος Πέτσος ως Αστυφύλακας, Παναγιώτης Κατσώλης ως διοικητής και Ιφιγένεια Αστεριάδη ως δημοσιογράφος Μαρία Φελέτσι.
Και βέβαια να αναφερθώ και στον μουσικό της παράστασης τον Βάιο Πράπα ο οποίος έχει γράψει και την μουσική. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι του πολυτάλαντου Πάνου Βλάχου.
Τα πάντα σε αυτήν την παράσταση είναι πολύ προσεγμένα, τα πάντα! Και από όλους τους συντελεστές.
Δεν θέλω να αναφερθώ παραπάνω, αυτό που θα ήθελα είναι να σπεύσετε να το δείτε! Όπου κι αν παίζεται στην περιοδεία.
Συντελεστές της παράστασης:
Σκηνοθεσία/Δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κακλέας
Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη / Γιάννης Κακλέας
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Μουσική σύνθεση: Βάϊος Πράπας
Στίχοι τραγουδιών: Πάνος Βλάχος
Χορογραφίες: Αγγελική Τρομπούκη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λητώ Τριανταφυλλίδου, Ρέα Σαμαροπούλου
Βοηθός ενδυματολόγου: Ιωάννα Καλαβρού
Βοηθός φωτίστριας: Στέβη Κουτσοθανάση
Γραφείο Τύπου – Επικοινωνία: Μαρία Τσολάκη
Διαφήμιση – Social Media: Renegade Media / Βασίλης Ζαρκαδούλας
Παραγωγή: ΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ
Παίζουν: Πάνος Βλάχος, Φοίβος Ριμένας, Ιφιγένεια Αστεριάδη, Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, Στέλιος Πέτσος, Παναγιώτης Κατσώλης.
Μουσικός επί σκηνής: Βάιος Πράπας
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε