Στις 25 Ιουλίου του 1944, στις 7:30 το πρωί, συνελήφθη στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου & Ιθάκης από την ομάδα Παρθενίου της Ειδικής Ασφάλειας η Ηλέκτρα Αποστόλου. Μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο Κρυστάλ στην οδό Ελπίδος 3, που ήταν το μέρος ανακρίσεων της Ειδικής Ασφάλειας Αθηνών, δίπλα από την έδρα της Ειδικής Ασφάλειας.
Την επόμενη μέρα, το πτώμα μιας γυναίκας βρίσκεται πεταμένο στους δρόμους της Αθήνας.
Ο ιατροδικαστής γράφει στην έκθεσή του «Σήμερον 26ην Ιουλίου 1944, ενήργησα λεπτομερή νεκροψίαν επί του πτώματος αγνώστου γυναικός, ετών 33 περίπου. Το τριχωτόν της κεφαλής έχει αποκοπεί ατέχνως δια μαχαιριδίου. Κατά το πρόσθιον τμήμα της κόμης παρατηρείται φρύξις των τριχών. Από της μιας μασχάλης προς την ετέραν δια του στήθους και όπισθεν του κορμού υπάρχουν δύο παράλληλα εντυπώματα, άτινα παρήχθησαν εκ της πιέσεως χονδρού σχοινίου. Φαίνεται ότι το σώμα απαιωρήθη εν ζωή από των μασχαλών. Εκχυμώσεις κυανώδεις και εξοίδησις εγένοντο συνέπεια γρονθοκοπημάτων. Κατά τους γλουτούς, μηρούς, κνήμας και άκρους πόδας αι εκχυμώσεις συρρέουσαι ταινιοειδώς, χρώματος κυανώδους, λίαν πυκναί και έντονοι. Ως και αι των βραχιόνων, παρήχθησαν κατόπιν δράσεως σκληρών οργάνων (οίον μαστιγίου, βουνεύρου, πλεκτού σύρματος, αλύσεως κτλ) βιαότατα κατενεχθέντων. Το τριχωτόν του εφηβαίου παρουσιάζει φρύξιν των τριχών. Εις την επιφάνεια του αριστερού άκρου ποδός παρατηρείται έγκαυμα δευτέρου βαθμού, έτερον έγκαυμα δίδει τους χαρακτήρας μετά θάνατον γενόμενου».
Το πτώμα ανήκει στην ηρωίδα της Αντίστασης και του ΚΚΕ Ηλέκτρα Αποστόλου.
Η γνωστή στιχομυθία κατά την ανάκριση της στο κτήριο της Ειδικής Ασφάλειας Αθηνών που έχει καταγραφεί και δεν είναι εξιδανικευμένη αφήγηση είναι η εξής:
Από πού είσαι;
Από την Ελλάδα!
Πού κατοικείς;
Στην Ελλάδα!
Πώς σε λένε;
Είμαι Ελληνίδα!
Ποιοι είναι οι συνεργάτες σου;
Όλοι οι Έλληνες!
Τι δουλειά κάνεις;
Υπηρετώ τον Ελληνικό Λαό!
Από ποιόν παίρνεις εντολές;
Μόνο από την Πατρίδα μου!
Μετά την απελευθέρωση στη δίκη των δοσιλόγων, το φθινόπωρο του 1945, οι τρεις εκτελεστές της Ηλέκτρας Αποστόλου και δεκάδων άλλων πατριωτών, Αλέξανδρος Λάμπου, Ευσέβιος Παρθενίου και Μηνάς Καθρέπτης καταδικάστηκαν σε ισόβια, αλλά μετά από μερικούς μήνες αφέθηκαν ελεύθεροι και κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας μέχρι τον θάνατο τους.
Αυτό το παραμορφωμένο κορμί του νεκροτομείου δεν είναι η Ηλέκτρα που θέλω να θυμάμαι. Η Ηλέκτρα χαμογελάει σε μια ειρωνική ενωμένη Ελλάδα δίχως βαρβαρότητες. Όμως ο βασανισμός της και η ηρωική τόλμη μιας αγωνίστριας με κάνει να επαγρυπνώ για όλα αυτά τα ακροδεξιά φίδια που πρέπει να μπουν ξανά στις τρύπες τους και ειδικά στις μέρες μας που έχουν φορέσει και την αμπιγιέ γραβάτα.
Όταν πέθανε ήταν μόλις 32 χρονών. Από τα 32 της όλα και όλα χρόνια, τα 19 τα πρόσφερε για τον λαό και την Ελλάδα.
Σημείωση: Φωτογραφία το εξώφυλλο του βιβλίου «Ηλέκτρα» της Δ. Σωτηρίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η Διδώ Σωτηρίου στη δεκαετία του ’50 ένιωσε την ανάγκη να τιμήσει τη φίλη της Ηλέκτρα, που δολοφονήθηκε όταν πια όλη η Αντίσταση και όλη η Ελλάδα έβλεπαν τη μέρα της απελευθέρωσης να πλησιάζει γράφοντας αυτή τη βιογραφική νουβέλα.
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε