Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.
Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του ’60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.
Το πώς η ανάμνηση εκείνης της ημέρας, κατέληξε να ατιμώνεται σε νυχτομάγαζα με κραιπάλη εν μέσω φιαλών ουΐσκυ, ξηροκαρπίων, τσιφτετελίων, καψούρας και σε στριπτητζάδικα όπου αλλόφρονες κι αλαλάζουσες γυναίκες βάζουν χαρτονομίσματα σε σώβρακα αντρών, είναι ένα ακόμη αποδεικτικό στοιχείο της παρακμής που βιώνουμε, του χαζοχαρούμενου απολιτίκ που άλωσε το σύμπαν και που σ’ αυτό οφείλει την προκοπή της η μπουκλαριστή ξανθιά με το ωραίο φουσκωτό βυζί, η οποία έγινε και πρότυπό μας κατά τις επιταγές του life style.
Τι κοινό έχει αυτή η γυναίκα με τη γυναίκα που βγήκε στον δρόμο ν’ αγωνιστεί και προσπαθεί να συνδεθεί μαζί της τούτη τη μέρα;
Τίποτα απολύτως.
Αυτή η ασύνδετη μετάλλαξη, είναι και η ουσία της τραγωδίας μας.
Σε ανάμνηση λοιπόν της διαμαρτυρίας των γυναικών του 1857, 4 γυναίκες της τέχνης που έχουν αφήσει το λιθαράκι τους κάθε μία από το δικό της μετερίζι στην διεκδίκηση, τον αγώνα, την ισότητα και την αξιοπρέπεια.
Χρόνια Πολλά στις γυναίκες όλου του κόσμου!
Γυάλινος Πολίτης 
Σχολιάστε